Excrement perennius

Opinie 14-06-2017 om 14:48 - Onderwijs en opleidingen - Standaardisatie en normering


Excrement perennius


De titel van deze column komt, vertaald uit Latijn, neer op een term die ik wil introduceren: duurzaamheidsschijt. Het is een vruchtbaar uitwerpsel van de huidige ontwikkeling van BIM. Gezien de opkomst bij de BIMPraat verleden week over BIM en duurzaamheid en de kosten die daarmee gemoeid zijn, is dit nieuwe woord misschien wel de kortste samenvatting van wat er zich die middag in de gedachtewisseling heeft afgespeeld.

Niet dat er met stront gegooid werd, integendeel, tijdens de middag werd zichtbaar dat de aarde waarin BIM moet groeien en bloeien vruchtbaarder wordt door duurzaamheid. Door de geringe deelname ontstaat een indruk dat niet iedereen in de bouw dat in de gaten heeft. Dat bleek ook trending topic in de discussie. Het is vrijwel zeker dat Chuck Eastman, de founding father of wat tegenwoordig BIM heet, weinig duurzaamheid in het vizier had toen hij zijn visie op digitaal modelleren in 1975 publiceerde.

Hoofdvraag

De gedachtewisseling werd aangekondigd door de hoofdvraag in het programma: Wat kun je doen om duurzaam bouwen goedkoper te maken door eerst virtueel te testen in BIM? De discussie zou enkele hot topics bij duurzaamheid en BIM behandelen: EPC-berekeningen, installatieberekeningen, BIM en milieu-effecten van bouwlogistiek, BIM en Total Cost of Ownership (TCO), BIM en Life Cycle Cost Analysis (LCCA).

Dat woord ‘goedkoper’ is misschien wel de trigger geweest voor een intrigerende uitwisseling van feiten en persoonlijke meningen. Uit die uitwisseling blijkt dat er, net als in het ultieme geval van duurzaamheid als er geen afval meer is, bij duurzaam modelleren vanuit BIM geen traditionele beschrijving van kosten en baten meer mogelijk en nodig zal hoeven zijn. Geredeneerd vanuit het Brundtland rapport en de daaruit voortkomende definitie van duurzaamheid, is de boodschap dat kosten nog moeite gespaard mogen worden om te zorgen dat de toekomstige generatie dezelfde mogelijkheden heeft om zich te ontwikkelen als huidige. Net als bij de ontwikkeling van BIM vanuit de jaren ´80, zijn we bij duurzaamheid inmiddels al weer aan vervanging toe door een volgende generatie. En wat treffen die aan? Juist: Shit.

Daarnaast is het denken in termen van kosten en baten vaak ingegeven door een lineariteit die zich slecht verhoudt tot circulaire economie en de gezamenlijke doelstellingen die er op de termijn van minstens één generatie voor moeten zorgen dat we als soort overleven.

Oneindige mogelijkheden

Wat blijkt: als een bouwprofessional het onderscheid weet te duiden tussen data en informatie, dan is hij vanuit het 2D-tekenen van Eastman in de jaren ’70 geëvolueerd naar het 3D-modelleren in deze eeuw. En dan openbaart zich een fenomeen waarvan de aanwezige BIMPraters geen einde zien: BIM heeft oneindige mogelijkheden voor duurzaamheid en daarvan zijn vele al jaren operationeel, daarvan wordt het steeds beter mogelijk om modeldata te valideren met werkelijke as-built data. Daaruit komt informatie beschikbaar die helpt nauwkeuriger en eerder te anticiperen op duurzaamheidsdoelstellingen die in de toekomst liggen. Daaruit komt voort dat samenwerking tussen partijen ook een dimensie er bij krijgt. Winst wordt zekerder bereikbaar door het delen van data, gezamenlijk vaststellen van geldigheid van informatie en het continu vullen, updaten en valideren met as-built sensordata in datawarehouses die aan GIS een BIM zijn gekoppeld.

Verdienmodellen

Data is nodig voor contracten over lange termijn, zodat de verdienmodellen voor iedereen transparant blijven. Data is eveneens nodig om te zorgen er, dat ondanks de transparantie, geen misbruik kan worden gemaakt van data. De overheid heeft vooral een rol als bewaker van de lange termijn vanuit haar rol als grote opdrachtgever van vastgoed en infrastructuur. Daarin zou de Nederlandse overheid mogelijk een korte blik westwaarts kunnen richten om voor de Brexit nog even enkele goede BIM-gewoontes van de Britse overheid over te nemen en in Nederlands perspectief benutbaar te maken.

Data van verkeersbewegingen, uitstoot van vervoersmiddelen, bewegingen van, naar en op de bouwplaats, data van productieprocessen, data van gebouwgebruik, data van conditiemetingen van gebouwonderdelen, data van opwekking van duurzame energie en energieverbruik, het zijn allemaal vrij beschikbare bronnen voor verdere ontwikkeling van BIM en duurzaamheid.

Vruchtbaar

Feit lijkt dat de aarde voor de beplanting van BIM met duurzaamheid, vruchtbaar gemaakt moet worden om er een succes van te maken. BIM blijft tenslotte een model van de werkelijkheid, een schijnbare weergave van de werkelijkheid. Het blijft nodig om daarbij het boerenverstand actief te houden, ondernemend te blijven en de nieuwe conventies die ongetwijfeld ook op de BIM-akker zullen opbloeien, zo snel mogelijk als onkruid of als kruid te determineren. Daar kun je daar dan weer een paar domme BIM-runderen en allesetende BIM-varkens overheen laten lopen, die daarna de boel vrolijk onder kunnen schijten.

Handelingsbekwaamheid

Je kunt BIM-professionals van de BIM-dieren onderscheiden door enkele specifieke eigenschappen die bekend staan onder de noemer handelingsbekwaamheid in BIM. De belangrijkste was bij de BIMPraat bekend en aanwezig, namelijk de bereidheid om anderen te helpen met BIM en duurzaamheid aangezien je als koploper in BIM ook niet verder komt als de BIM-dieren elders een akker vol schijten. Die bemesting kan maar het beste op eigen grondgebied gebeuren.

De discussie gaf geen unaniem beeld bij de vraag of de ontwikkeling van duurzaamheid in BIM door overheid of commissies zou moeten worden gereguleerd of dat het vanzelf goed komt als je schijt hebt aan wat lineair denkende CAD-tekenaars en de rest van de achterblijvers er van mogen denken.

Waar heeft u schijt aan?

Dit is de vraag die ik graag als een zaadje in uw hoofd plant: waar heeft u schijt aan als het gaat om duurzaamheid en BIM?


Christoph Maria Ravesloot

Type:
BIM-professional (Columnist)

Adres:
Ringwade 71, 3439 LM Rotterdam, Nederland

Over Christoph Maria Ravesloot:
Christoph Maria Ravesloot werkt sinds 1984 als zelfstandig architect en projectmanager voor diverse opdrachtgevers in binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij trainingen, workshops en colleges op het gebied van BIM, procesinnovatie, duurzame innovatie, sociale innovatie en onderzoeksmethodologie. Veel organisaties huren hem in als dagvoorzitter van conferenties waarbij interactief en bottom up gewerkt wordt aan innovatieve producten en processen. Naast zijn ondernemerschap is hij lector op Hogeschool Rotterdam RDM-campus. Hij leidt het lectoraat Innovatie Bouwproces en Duurzaamheid. Het lectoraat richt zich op duurzaam onderhoud, beheer en renovatie van bestaande gebouwde omgeving en van de facilitaire processen in en rond deze gebouwen. Het lectoraat onderzoekt de mogelijkheden om de verduurzaming van bestaande gebouwen te versnellen met BIM en PIM. Actuele thema's daarbij zijn procesinnovatie, project management innovatie, duurzaam aanbesteden en geïntegreerde contracten en verdienmodellen, life cycle costing en Project Start Up's (PSU).

Lees meer

Reacties

Om reacties te kunnen plaatsen en bekijken moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.